Dag 8: Cliffs of Moher en The Burren National Park

Vanochtend weer vroeg ontbijten: 8.15 uur. Jeanny was exciting voor de Cliffs of Moher. Hier had ze naar uitgekeken en juist vandaag zou het heel de dag regenen. Echt balen. We hadden nog hoop, want rond 8.45 uur vertrokken we en het was nog droog. De andere reizigers zouden pas rond 9.00 uur ontbijten, dus die hebben we niet meer gezien. Gisterenavond wel gehoord, dat ze in Dingle zouden slapen.

Het eerste stuk van de reis was niet zo. Het eerste gedeelte hadden we al een keer gereden en het tweede gedeelte was een binnenweg, dit betekent muurtjes begroeid met struiken of fuchsia’s, dus dan zie je niet zo veel. Toch nog even fout gereden, maar voor de rest was het erg rustig op deze zondagochtend. Bij de ferry in Talbert stonden we met 3 andere bussen te wachten, waar het ook begon te miezeren. Rond 9.55 uur arriveerden we er, maar rond 10.35 uur vertrokken we pas en voeren we de rivier Shannon over. En op de boot begon het pijpenstelen te regenen. Jammer. De kosten waren 18 euro voor de single overtocht.

Vanaf Killimer rijden we richting Kilkee en volgen we de kustroute, waarbij we de plaatsjes Quilty en Spanish Point passeren. Hier hadden in 1588 2 boten van de Spaanse Amada schipbreuk geleden. Omdat het zo regende, hadden we geen zin om uit te stappen. Daarna kwamen we aan in Liscannor, waar de beroemde Cliffs of Moher liggen. Deze klifformatie rijst op een zeer indrukwekkende manier 200 meter boven de zee uit. We konden makkelijk parkeren en ook meteen de 8 euro betalen voor de entree van de tentoonstelling. Dit was wel slim, want iedereen moest betalen of je nu naar de tentoonstelling ging of niet. Haha. Toen we boven aankwamen, in de miezerregen, was het niet aaaah, omdat natuurlijk de kliffen vandaag er nogal grauw eruit zien. Wat jammer toch, dat we geen blauwe lucht hebben. Maar, ja, eigenlijk hebben we ook geluk, want ze kunnen ook nog in de mist liggen en dat was gelukkig niet. Nu ging Jeanny natuurlijk op zoek naar de Puffins. Eerst naar de uitkijktoren gelopen, maar daar waren ze niet. Het werd toen ook wel erg koud van de regen en wind, en dan liepen sommige mensen daar in korte broek en slippers. Niet te geloven. Binnen koffie op met een lekkere cheececake. Daarna de andere kant opgelopen en ja, hoor, vandaar uit zie je de rots waar ze op nestelen. Helaas, zelfs met inzoomen, kon Jeanny ze nog niet goed zien, dus op goed geluk een paar foto’s gemaakt. Toen begon het erg hard te regenen en zijn we vlug naar de auto gelopen om verder te gaan. Jammer, dat we de geplande wandelingen langs de kliffen niet kunnen doen.

Via Kilfenora, waar het informatiecentrum is, kwamen we in the Burren Nationaal Park. Even bij het centrum binnen geweest en daarna de weg langs de bezienswaardigheden gereden. The Burren is een rotsachtig land van een uitgestrekt kalksteenplateau, waar zeldzame planten groeien. Door ijsvorming, wind en regen zijn in het kalksteen diepe spleten ontstaan. Het regenwater sijpelt door het poreuze gesteente en slijpt onder het rotsplateau een uitgebreid grottenstelsel uit. Nu het regende nogal hard, dus wij zagen niet erg veel. Terwijl wij door een erg smalle weg reden, belde Jeroen nog even. Leuk!! Natuurlijk zijn we wel gestopt bij het portaalgraf Poulabrone Dolmen. Een tombe, die vermoedelijk van 2500-2000 v.C is. Maar, ja, het was koud en nat, dus hadden we het zo gezien.

Vandaar uit waren we in 20 minuten bij onze B&B Oceanville. Schitterend, zoals deze gelegen is. We kregen een grote kamer op de 1e verdieping met erg mooi uitzicht. Ook mochten we beneden gebruik maken van de serre met ocean uitzicht. Even thee gezet en een home-made muffin van Kathleen op. Daarna met paraplu gewandeld naar het kleine centrum, naar de plaatselijke fair en shops. Terug gewandeld langs het water en bij onze buren Monks visrestaurant gaan eten. Ook nog een heerlijk toetje: Chocolade Marqies op. Dit was heerlijk!!!

In de serre, waar het lekker warm en droog is, dit reisverslag typen en de foto’s overzetten. Joep natuurlijk de finale EK kijken, waar Spanje terecht had gewonnen. Nog even gezellig gekletst met Belgische reisgenoten van Travel Ireland.

Vandaag niet veel gewandeld: 13.000 stappen en 9 km.